همه ما مطالبی در مورد بارانهای اسیدی شنیده ایم. هنگامیکه پدیده تبخیر رخ می دهد آلودگی با جریان طبیعی هوا مخلوط می شود و مولوکولهای آب با ذرات آلوده کننده ترکیب می شوند و در نیتجه باران های اسیدی بوجود می آیند.
باران های اسیدی موجب تخریب مجسمه ها، از بین رفتن رنگ ماشینها، ایجاد آلودگی اسیدی در آبهای رودخانه ها ، دریاچه ها و حتی ذخایر آب آشامیدنی می شوند.
مساله ای که کمتر مورد توجه قرار گرفته تاثیر مخرب این باران ها بر روی بدنه هواپیماها و ایجاد فرسودگی در آنها می باشد و باعث افزایش احتمال سقوط می شود. بدیهی است نقصهای بدنه در زمان پرواز هواپیماها مساله ای نیست که بتوان از آن چشم پوشی کرد و هر ساله شاهد نمونه های زیادی از سقوط هواپیما ها به دلیل نقص های بدنه هستیم که توسط سازمان ایمنی حمل ونقل (NTSB) گزارش می شود.
باران های اسیدی در نوع خود یک مشکل بسیار جدی است که اغلب کمتر به آن توجه شده و باوجود اینکه آمارها نشان می دهد این پدیده از سال 1975 رو به بهبود بوده، عده ای معتقدند که تاثیرات مخرب این باران ها در حال افزایش است.
با اینکه کاملا نمی توان هواپیماها را از اثرات باران های اسیدی دور نگه داشت ولی شستن بدنه هواپیما بعد از ریزش باران های اسیدی، یکی از تمهیداتی است که مسئولین فرودگاه ها در این راستا می توانند انجام دهند.
Sience Daily