این تحقیقات که در آخرین شماره نشریه زمین شناسی (Geology)، در ماه ژوئیه به چاپ رسیده است، بیانگر این نکته است که لایه تیره کشف شده که تا کنون به عنوان ماده لعابی و صیقلی موجود در صحراها شناخته شده بود، ممکن است ترکیبی از DNA، آمینو اسیدها و دیگر ترکیبات شیمیایی باشد که بر سنگ ها و صخر های صحراها موجود است.

این ترکیب می تواند از نشانه های علائم حیات در چنین مکان هایی به شمار رود. بنابراین، نمونه سنگ های صیقلی بیابان های مریخ می توانند کمک بسیار بزرگی در اثبات وجود مرحله خاصی از حیات موجودات، طی 4.5 بیلیون سال گذشته باشد.

دانشمندان امیدوارند که نتایج تحقیقات اخیر مشوق و محرکی برای ادامه مطالعات بر روی نمونه های یافت شده از سیاره مریخ باشد.

منشا بوجود آمدن این لایه که مانند تصاویر نقاشی شده بر روی سنگ ها به نظر می رسد، از اواسط قرن نونزدهم دانشمندانی چون داروین (Darwin) را گمراه کرده بود، آنها بر این باور بودند که رنگ تیره این لایه نتیجه وجود مواد معدنی چون اکسید منگنز است و هرگونه اثری از حیات که در لایه ها به چشم می خورد ناشی از وقوع مراحل زیست محیطی است که توسط میکروب ها در این مواد معدنی روی داده است.

به هر صورت، تحقیقات اخیر با به کارگیری تکنیک های مدرن روز از جمله میکروسکوپ های الکترونی با وضوح تصویر بسیار بالا - به منظور اثبات این نکته که نشانه های حیات در لایه نامبرده ناشی از میکروب های اکسید منگنز نیست - انجام شده است.

به علاوه نتایج بدست آمده از مطالعات نشان داد که نه تنها مهمترین ماده معدنی موجود در این لایه سیلیس است، بلکه رخدادهای محیطی به طور قطع در شکل گیری آن بی تاثیر بوده است.

در سطح سنگ ها و صخره های موجود در صحراها، مواد معدنی دیگری باعث ذوب شدن سیلیس شده، سپس از چسبیدن و پیوستن مواد متشکل از سیلیس یک ماده صیقلی لعاب مانند - همان لایه کشف شده فوق - تشکیل شده است.

طبق اظهارات دکتر راندال پری (Randall Perry) مولف اصلی این تحقیقات، از دپارتمان زمین شناسی دانشگاه ایمپریال لندن (Imperial) وجود این ماده شفاف در واقع شاخصی از وجود یا عدم وجود حیات است.

او در این باره می گوید : "در صورتی که در زمین های بایر و حفره های مریخ سیلیکا (سیلیس) وجود داشته باشد، امکان مدفون بودن موجودات زنده دوره های گذشته در این مکان نیز چندان دور از ذهن نخواهد بود."

"لایه لعابی شکل صیقلی صحراها، بیش از هزاران سال پیش ساخته شده و این احتمال وجود دارد که لایه های کهنه تر و عمیق تر در مقایسه با لایه های جوانتر و سطحی تر در شرایط بسیار متفاوتی بوجود آمده باشند."

لازم به ذکر است مطالعات فوق با همکاری گروه های تحقیقاتی از دانشگاه اوکلند در کشور نیوزلند، دانشگاه Wisconsin-Parkside و دانشگاه واشنگتن در کشور آمریکا و نیز دانشگاه Nottingham Trent در کشور انگلستان، انجام پذیرفته است.

ارسال

چاپ

XML

OYAX