یژاک هرزوگ (Yitzhak Herzog)، منشی هیئت دولت اسرائیل در پاسخ به آنچه رسانه های عمومی و مطبوعات پس از یورش مجدد اسرائیل به نوار غزه - که تلفات جانی بسیاری به همراه داشت - " نبود امنیت بین المللی" خوانده اند، اظهار داشت :

"افرادی که این عمل را محکوم می کنند، از وقایعی که در جهان روی می دهد کاملا بی اطلاع هستند. ماه هاست که ما تحت بمباران و حملات فلسطینیان به سر می بریم!"

بلافاصله پس از اظهارات هرزوگ، تعداد قربانیان غیر نظامی فلسطینی ناشی از حمله اسرائیل به 52 نفر رسید. بدون شک آمار مذکور بیانگر بحران عمومی است که در اثر محاصره و بمباران اخیر غزه توسط اسرائیلی ها بوجود آمده است.

ظاهرآ مقامات اسرائیلی این حربه جدید را به منظور آرام کردن هر گونه انتقاد جدی علیه نظامیان اسرائیل و اقدامات وحشیانه آنها در غزه به کار گرفته اند.

تنها یک تحلیل ساده نشان می دهد همانطور که جنگ یک طرفه اسرائیل با محاصره اقتصادی و طولانی مدت فلسطینیان - که با انتخابات حماس شدیدتر شد - تمثیل عملی یافت، ادعای "مقابله به مثل اسرائیل" نیز تنها برای سرپوش نهادن بر اعتراضات جوامع بین المللی و برخی دولتها به حملات اخیر اسرائیل به نوار غزه - و لبنان - مطرح می شود.

نوار غزه در امتداد سرزمین کوچکی که خانه فلسطینیان مظلوم و بی پناه است قرار دارد. شرایط اجتماعی ناگوار منطقه به گونه ایست که با وجود تحصیلات عالیه بسیاری از ساکنان غزه، وضعیت زندگی آنها تنها قابل مقایسه با فقیرترین و عقب مانده ترین کشورهای جهان است.

حربه قدیمی با شکلی جدید
مفسران اسرائیلی و آمریکایی متفق القول اظهار کرده اند : "هدف اسرائیل بازداشتن تروریست ها و جلوگیری ازاقدامات تروریستی در منطقه است".

در حقیقت این چیزی نیست جز حربه جدید اسرائیل که با کمی تامل می توان دریافت اگر چنین رفتاری درست باشد، لازم است تا کلیه دولت های دموکراتیک برای تامین امنیت و حفاظت از جان شهروندان خود، عملی مشابه عمل اسرائیل را در سراسر جهان تکرار کنند.

این بار نیز رسانه های بزرگ غربی همانند همیشه بدون در نظر گرفتن حقوق ملت محروم و ستمدیده فلسطین، با اسرائیل همدردی می کنند و نگرانی هایش را موجه جلوه می دهند.

بنابراین با توجه به همایتی که رسانه های غربی عمومآ از رفتار اسرائیل می کنند، این کشور بسادگی قادر به متقاعد کردن بسیاری از دولت - خصوصآ غربی - نسبت به دلایل حمله اخیرش به غزه نیز بوده است.

اگر فرض بر این باشد که هدف نظامیان اسرائیلی ریشه کن نمودن تروریسم باشد، چرا تنها از روش محاصره و جنگ استفاده می کنند؟ چرا آنها سعی دارند تا این امید که روزی غزه از لحاظ اقتصادی به ثبات خواهد رسید را دراعماق وجود مردم فلسطین از بین می برند؟ به چه دلیل فلسطینیان مظلوم و نا امید را بی رحمانه به قتل می رسانند و قربانی انتقام جویی ها و خشونت های خود می کنند؟

تنها اندکی تامل لازم است تا دریابیم ادعای اسرائیل توهمی بیش نیست. زیرا موشک هایی که اسرائیل به آنها اشاره کرده است، اگر به همان شدت و شکلی باشد که تاکنون در شبکه های تلویزیونی نشان داده شده است، چگونه در طول یک سال تنها یک مجروح به جای گذاشته در حالیکه نظامیان اسرائیلی در طول دو ماه گذشته 150 فلسطینی را به قتل رسانده اند.

حال چگونه است که دولت اسرائیل برای نجات جان یک انسان، دست به چنین اعمالی می زند در حالیکه به مخاطره انداختن جان هزاران فلسطینی برایش اهمیتی ندارد؟ اسرائیل واقعا از این کشتار و خون ریزی در غزه چه می خواهد؟ آیا قصد دارد به جوامع بین المللی ثابت کند که فلسطینی ها خواهان صلح در منطقه نیستند؟

با کمال تاستف امروز شاهد آن هستیم که به بهانه آزادی یک سرباز اسیر، غزه برای اسرائیلی ها تبدیل به جولانگاه کسب تجربه نظامیان تبدیل شده است.

ارسال

چاپ

XML

OYAX