میشل 26 ساله که در نیروی دریائی آمریکا شاغل بود دست چپش را در سال 2004 در تصادفی با موتور سیکلت از دست داد و موسسه بازپروری شیکاگو یک دست مصنوعی برای وی طراحی کرد.

وی در حال حاضر با استفاده از این دست مصنوعی که توسط افکارش کنترل میشود کارهای روزانه خود را انجام میدهد. برای میشل این دست یک تحول بزرگ است زیرا به گفته خود او قسمتی از زندگیش به وی باز گردانده شده است، زیرا دست مصنوعی قبلی که از آن استفاده می کرد کاملا آزار دهنده بود.

میشل خیلی از کارهای روزانه خود را مانند برداشتن فنجان و یا باز کردن در یک قوطی و پوست کردن موز را با استفاده از این دست میتواند به راحتی انجام دهد.

این سوال برای همگان مطرح است که چگونه میشل قادر است این کارها را انجام دهد؟

جراحان در عمل های جراحی که بر روی میشل انجام دادند، عصب های موجود در شانه وی را که در گذشته به دست وی متصل بودند بعد از قطع شدن بازو دوباره آنها را به پوست و ماهیچه های سینه وصل کردند.

بعد از قرار دادن این عصب ها در جای اصلی خود مغز میشل هنوز فکر میکند که این اعصاب به دست وی اتصال دارند.

زمانیکه میشل فکر میکند که باید دست خود را حرکت دهد سنسورهائی که در محل اتصال اعصاب شانه به پوست و ماهیچه های سینه تعبیه شده فرمان را از مغز گرفته و به دست مصنوعی منتقل میکند و سبب حرکت آن میگردند و بدین ترتیب این دست توسط اعصاب شانه که حالا به ماهیچه های سینه اتصال دارند حرکت میکند.

عصب هایی که به پوست سینه وی متصل شده همچنین احساس گرمی و سردی دست را به وی منتقل میکنند ، البته این مسئله در کوتاه مدت اتفاق نمی افتد و مدت ها زمان لازم است تا این عصب ها رشد یابند.

به عقیده دکترتاد کویکین (Todd Kuiken) رئیس انستیتو مهندسی ساخت اعضاء مصنوعی شیکاگو برای رشد اعصاب پیوند داده شده به دست مصنوعی میشل مدت سه الی پنج ماه وقت لازم است.

ارسال

چاپ

XML

OYAX