در این میان خوشبختانه برای هزاران نفر از ساکنین محلات فقیر نشین که برای پیدا کردن محل سکونت به قبرستان شهر پناه آورده اند همزیستی در کنار مرده ها چندان اهمیتی ندارد.

به گفته برناندو (Bernardino) پنجاه و نه ساله یکی از ساکنین قبرستان از زمانیکه این فیلیپینی ها برای زندگی کردن به قبرستان آمده اند روحی ندیده اند. او می افزاید که روح فقط در سینما ظاهر میشود و نباید از مردگان ترسی داشت.

سالهاست که قبرستان مانیل که مرکز دفن مردگان پایتخت دوازده میلیونی کشور فیلیپین است به مکانی برای زندگی افراد بی خانمانی که از روستاها برای یافتن کار و زندگی بهتر به شهر مهاجرت میکنند بدل شده است.

برناندو بعد از بی خانمان شدنشان مقبره مادر زنش را به خانه ای برای خانواده اش تبدیل کرده است، این مقبره مکان نامناسبی برای زندگی است اما او تسهیلاتی در آنجا برای خود و خانواده اش ترتیب داده است.

اکثریت مردم فیلیپین کاتولیک هستند و در حال حاضر جمعیت این کشور در حدود 86 میلیون نفر میباشد و با میزان 2.36 در صد رشد جمعیت در قاره آسیا حائز رتبه اول میباشد و روزانه 5400 کودک در آنجا متولد میشوند.

مهاجرت مردم فقیر به شهرها برای یافتن شغل و برخورداری از شرایط زندگی مناسب به مشکلات این کشور افزوده است. ساکنین قبرستان با شستن و رنگ کردن سنگ قبرها و مقبره ها روزگار میگذرانند، کودکان با پاهای برهنه و لباسهای مندرس و کثیف در میان قبرها بازی میکنند.

با توجه به مسائل و مشکلات بهداشتی زندگی کردن در این مکان برای مردم بسیار خطرناک است. دولت بارها سعی کرده که این افراد را از قبرستان بیرون کند اما آنها دوباره باز گشته و در آنجا ساکن شده اند.

جمعیت فیلیپین تا سال 2040 به 140 میلیون نفر خواهد رسید و تا آن زمان مشکل کمبود مسکن به فاجعه ای در این کشور تبدیل خواهد شد.

ارسال

چاپ

XML

OYAX