اسباب بازی خریدن، تنها راهی برای آوردن خنده به لب کودک نیست، درست آن است که به اسباب بازی، به چشم ابزاری برای آموزش نگاه کنیم. نمایشگاه ملی اسباب بازی ایران، علاوه بر معرفی تولید کنندگان داخلی به ما و به یکدیگر، امکان پرسش و جستجو در میان صدها محصول سرگرم کننده را برای والدین، مربیان و خاله ها (مانند من) فراهم کرده است. این نمایشگاه هفته گذشته در مرکز آفرینشهای هنری کانون برگزار شد و قرار است همه ساله در همین زمان برقرار شود.

مقدمه (اطلاعاتی از وب سایت رسمی نمایشگاه)
نمایشگاه ملی اسباب بازی ایران از 14 الی 17 آذر ماه در مرکز آفرینشهای فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان (تهران ، خیابان دكتر فاطمی ، خیابان حجاب) برپا شده است.

با توجه به اینکه در چند سال اخیر تولید داخلی اسباب بازی، لوازم کمک آموزشی و کاردستی برای کودکان، از کیفیتی قابل قبول برخوردار شده و با حضور طراحان خلاق در این زمینه، اتفاقات جالبی در کار طراحی و تولید اسباب بازیهایی مطابق با نیازها و فرهنگ ایرانی رخ داده است. اما متاسفانه در طی دو دهه اخیر، نه تنها نمایشگاهی در خصوص این صنعت تاثیر گذار برگزار نگردیده بلكه تولید كنندگان این صنعت از داشتن اتحادیه مستقل محروم و كشور از داشتن سند راهبردی صنعت اسباب بازی بی بهره بوده است.

از جمله اهداف کلان برگزاری این نمایشگاه میتوان به موارد زیر اشاره نمود :

- بسط و گسترش بازیهای طبیعی و بومی مبتنی بر پرورش مهارتهای کودکان.
- برگزاری نمایشگاه به عنوان یکی از ابزارهای مقابله با کالاهای وارداتی غیر استاندارد.
- ایجاد بستری مناسب در جهت ارتباط دو سویه بین تولید کننده و مصرف کننده جهت آشنائی تولید کنندگان با سلائق و نظرات مصرف کنندگان که گامی موثر در جهت افزایش سهم بازار کالای تولید داخل میگردد .

راه پله ورودی نمایشگاه از فرفره های بزرگ و زیبا و تعداد زیادی بادبادکهای رنگین و شاد تزیین شده بود، اما خود نمایشگاه در نگاه اول مانند تمام نمایشگاههایی بود که از تعدادی غرفه که از همان پانلها و موکت قرمز همیشگی ساخته شده اند، با این تفاوت که کالای موجود در غرفه ها اسباب بازی بود و خدا را شکر که تقریبا تمام غرفه ها جایی برای بازی بچه ها با این اسباب بازیها در نظر گرفته بودند.

خوشبختانه بچه ها هم تنها همین را میخواستند. با توجه به سابقه اندک ایران در زمینه تولید اسباب بازی قابل رقابت با انواع خارجی آن، در این نمایشگاه با تولید کنندگانی برخورد کردیم که محصولاتشان، به خصوص در زمینه کمک آموزشی، واقعا زیبا و مفید بود. انواع پازل و سرگرمیهای فکری که با چوب ساخته شده بود، بازیهایی برای پرورش مهارتهای اولیه مانند بستن بند کفش و دگمه، تقویت حافظه و انطباق حرکت انگشتان با چشم، آموزش اعداد و الفبا و ...

اولین غرفه که در مقابل درب ورودی قرار داشت، رولی تویز (Rolly Toys) تولید کننده ماشینهای سنگین- در سایز کوچک و سبک - بود که بسیار زیبا و با امکاناتی جالب ساخته شده بودند و بچه ها برای امتحان کردن آنها صف کشیده بودند. به گفته مسئول غرفه، این ماشینها در ابتدا موتور شارژی داشته اند که به دلیل تنبل نشدن بچه ها و از طرفی ارزان شدن محصول، موتور از آن برداشته شده و همه به پدال مجهز شده اند.

یک فضای بزرگ دیگر هم به "ماشین بازی" اختصاص داشت که در آن انواع خودرو و موتور برای بازی بچه ها قرار داده شده بود. جالب اینکه تمام ماشینهای این قسمت از نوع موتوری بودند که احتمالا به دلیل سر و صدا و نیاز به شارژ که بسیار زمان میبرد، خاموش بودند و عملا راه نمیرفتند. البته ناگفته نماند که مادران هم با حضور مداوم در این محوطه کوچک جایی برای راندن باقی نگذاشته بودند!

فضای مرکزی سالن هم به یک سازه بزرگ از تونلها، سرسره ها و پله های رنگارنگ و هیجان انگیز اختصاص یافته بود که بچه ها با شادی در آن به بازی مشغول بودند. غرفه های آموزش کاردستی – بیشتر برای بزرگسالان - مانند عروسکهای بافتنی و مدلهای مقوایی و چوبی نیز پر رونق بودند.

یک غرفه بزرگ و دیدنی، غرفه کاردستیهای کاغذی یا اوریگامی بود که علاوه بر داشتن نمایشگاهی از آثار هنرمندان ژاپنی، به فروش کاغذهای مخصوص و کتابهای اوریگامی و ثبت نام در کلاسهای آن می پرداخت.

غرفه های دیگر
در میان غرفه های تولید کننده یا نماینده اسباب بازی، چند غرفه نیز به محصولاتی مانند کلوگز (Kellogg’s) تولید کننده کورن فلکس، چیکو (Chico) تولید کننده لوازم نوزاد و کودکان نوپا، یونیسف (Unicef) و شرکت نستله اختصاص یافته بود.

موسسه خیریه بهنام دهش پور نیز غرفه ای را در اختیار داشت و با حضور جوانان خوش رو و با حوصله، به کار مشغول بود.لازم به ذکر است که ما از طریق همین موسسه از وجود نمایشگاه با خبر شدیم. متاسفانه، با وجود اینکه این رویداد در صنعت تولید اسباب بازی ما، اتفاقی بسیار مهم محسوب میشود و نه تنها کودکان، بلکه دست اندکاران، تولید کنندگان مواد اولیه، تجار، بازاریابان و ... نیز میبایست در آن حضور میداشتند، اطلاع رسانی این اولین فستیوال "ملی" اسباب بازی ایران، بسیار ضعیف و تنها در معرض توجه عده ای اندک بود.

با تمام اینها و با وجود کاستیهایی که با مقایسه برنامه ثبت شده در وب سایت و محصول نهایی، نمایان میشود و به قول قدیمیها، سنگهای بزرگی برداشته شده که آخر هم نزده باقی مانده، امیدواریم این فستیوال در سالهای آتی از شکل یک فروشگاه بزرگ و نه چندان زیبای اسباب بازی خارج شده و به یک جشن پر نور، رنگارنگ و بزرگ مبدل شود.

ارسال

چاپ

XML

OYAX