دسته بندی ها | اخبار، علم و فن آوری

سیستمهای حساس به وقوع سیل
یکشنبه ۱۰ دی ۱۳۸۵

صحنه ای از سیل سال 2004 در دهکده ساحلی باسکستل انگلستان
در یک روز بارانی از سال 2004، دیواره ای از آب به ارتفاع ده فوت با سرعت 40 مایل بر ساعت در یک دهکده ساحلی به نام باسکستل (Boscastle) واقع در جنوب انگلستان جاری شد. این در حالی بود که ساکنین منطقه کوچکترین اطلاعی از وقوع چنین سیلی نداشتند و دستگاه سنجش بارش، ارتفاعی کمتر از نیم اینچ را نشان می داد.

این سیل به طرز کاملا غیر منتظره ای شش ساختمان را تخریب کرده و 50 ماشین را به اعماق دریا پرتاب نمود. اکنون نیز علیرغم سرمایه گذاری ها و تلاش های انجام شده، بسیاری از شهرها و روستاهای کشور انگلستان که در نزدیکی دریا واقع شده اند و هر لحظه احتمال وقوع سیل در آنها وجود دارد، به سیستم مناسب و قابل اطمینانی برای هشدار وقوع سیل به ساکنین، مجهز نشده اند.

اخیرا تعدادی از مهندسین دانشگاه لنکستر (Lancaster) این کشور، مشغول بررسی روش جدیدی هستند. آنها با استفاده از تعداد 10 تا 20 عدد از CPU هایی که GumStix نام دارند، شبکه هوشمندی طراحی نموده اند. این CPU ها با هدف کنترل ارتفاع سطح آب به صورت بی سیم (wireless) با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند.

در حال حاضر برای هشدار دادن وقوع سیل، از حسگرهایی که عمق و ارتفاع آب را می سنجند استفاده می شود. این حسگرها تنها می توانند در مکان هایی قرار بگیرند که در معرض انرژی خورشید باشند.

این امکان در آسمان همیشه ابری شمال انگلستان جزو اتفاقات نادر به حساب می آید، به همین دلیل و به منظور ذخیره انرژی، حسگرها در فواصل طولانی اطلاعات را جمع آوری می کنند و یک جا از طریق شبکه های تلفن همراه به اداره هواشناسی منطقه ارسال می نمایند.

در آنجا به محض دریافت اطلاعات، ابر کامپیوترها به بررسی آنها می پردازند و در صورت غیر عادی بودن نتایج، نهایتا به اهالی منطقه هشدار می دهند. سیل باسکستل (Boscastle) نیز در همین اثنی که کامپیوترها مشغول بررسی اطلاعات بودند، خیلی سریع و غافلگیرانه پیش از اینکه اداره هواشناسی متوجه خطر شود، روی داد.

شبکه GumStix که با عنوان GridStix شناخته شده است، عمل پردازش اطلاعات را در خود حسگرها امکان پذیر می نماید. به این روش که آنها در هوای آفتابی، انرژی را ذخیره می کنند و به محض اینکه جریان آب شروع به جوش و خروش نماید و کوچکترین نشانه ای از غیرعادی بودن اوضاع دیده شود، بلافاصله اطلاعات بررسی می شود.

دوربین ها فعال شده و شبکه را از بلوتوث به Wi-Fi با پهنای باند و سرعت بیشتر انتقال می دهد. در واقع بررسی احتمال طغیان آب در محل وقوع انجام می شود و از همان جا نیز به ساکنین و اداره هواشناسی اخطار داده می شود، نتیجتا تا قبل از جاری شدن سیل، ساکنین از وقوع آن با خبر خواهند شد. با پی گیری اطلاعات بدست آمده، این شبکه می تواند سرعت آب را تخمین برند و عدد مربوطه را در سریع ترین زمان ممکن به اطلاع عموم برساند.

در حال حاضر یک تیم تحقیقاتی مشغول انجام آزمایشات و نمونه سازی این حسگرها هستند.


ارسال چاپ XML OYAX OYAX
هر گونه استفاده از این مطلب بدون ذکر لینک "مجله الکترونیکی فریا" به عنوان لینک منبع،غیر قانونی است.
  • در ایران در حال حاضر از سیستمهایی استفاده میشه که براساس ارتباط ماهواره ای (مثل Inmarsat و یا Thuraya) استفاده میشه. بعضی وقتها هم از ترکیب سیستم ماهواره ای به همراه GSM Modem. البته در صورتیکه سنسور هشدار سیل تحت پوشش شبکه تلفن سیار باشه. بعد از سیلهای سالهای ۸۰ و ۸۱ روی این موضوع توی ایران حسابی کار شده… در هر صورت سیل چیز ترسناکیه!

    اسفند ۶م, ۱۳۸۵
  • دمتون گرم خوب بود

    اسفند ۲۱م, ۱۳۸۵
نظر شما ...

گالری عکس - دیدن همه عکس ها ...

20060405164804_germany_leipzig_01.jpg 20060216125123_lost-world-5-frog.jpg 20051103104311_bird.jpg 20060408152816_1_resize.jpg 20060913103352_3.jpg 20060216124759_fpo2648-30.jpg 20061226111249_1964-2_resize.jpg 20070109171809_10wonders_resize.jpg 20060701113524_5712704_7_11_resize.jpg

تبلیغات