
بر اساس تحقیق انجمن ملی حیاط وحش عربستان ، آهوان کمترین میزان تبخیر آب را نسبت به سایر جانوران ساکن در مناطق خشک دارند.
آهوان و سایر پستاندران بزرگ صحرائی در زمان کمبود آب خود را از لحاظ فیزیولوژیکی با محیط وفق داده و می توانند در شرایط سخت محیطی زنده بمانند.
بر اساس تحقیقی که اخیرا توسط انجمن جانورشناسی انجام گرفته آهوان در صحرای عربستان می توانند نیاز به اکسیژن را در برخی از اندام های بدن خود مانند قلب و جگر کاهش داده و
میزان تنفس این اندام ها را کم کنند. زیرا هر چه تعداد دفعات تنفس کمتر باشد از مقدار آبی که در هنگام تنفس بخار می شود نیز کاسته می شود. به دلیل محدود بودن منابع آبی در صحرا ،
آهوان باید آب مورد نیاز بدنشان را از طریق رژیم غذایی گیاهی خود تامین کنند.
بر اساس تحقیق انجمن ملی حیاط وحش عربستان ، آهوان کمترین میزان تبخیر آب را نسبت به سایر جانوران ساکن در مناطق خشک دارند.
اندازه و حجم قلب و جگر آهوان که نقش اصلی در سوخت و ساز بدن را به عهده دارند در دوره چهار ماهه کمبود آب و غذا کاهش می یابد. اما در مقابل حجم روده این حیوان که عهده
دار عمل نشخوار و تامین کننده 28 تا 46 درصد ترکیبات پروتئینی لازم و تامین کننده انرژی مورد نیاز بدن آهوان است کاهش پیدا نمیکند.
صحرای عربستان یکی از خشک ترین مناطق دنیا به شمار می آید که مقدار ریزش باران در آن بسیار کم و غیر قابل پیش بینی و درجه حرارت آن نیز بسیار بالا است . آهوان ساکن در
این منطقه توانائی بالائی برای کم کردن تبخیر آب بدنشان دارند و به همین دلیل می توانند در این محیط ادامه حیات دهند.
محققین دریافته اند که این حیوانات مقادیری چربی در مغز خود ذخیره میکنند تا بدین وسیله ایمنی متابولیسم مغزشان را در زمان کمبود آب حفظ کنند.
یکی از نظریاتی که من قبولش دارم همین خاصیت بود که دایناسورها به همین خاطر منقرض شدند چون اکسیژن بیشتری میخواستند بعد از اون برخود شهاب سنگ و چون تمام کره زمین پر از دود و به تبع کمبود اکسیژن بود منقرض شدند اینو از شش آنها گفتن چون محال است که با پراکندگی فسیلی اینا که در جهان است به این راحتی یکی یکی اونا منقرض بشن ، انسان یا فیل یا موش یا میمون در حد هم اکسیژن می طلبن ، الان عددهاشو یادم نیست اما شاید باور نکنید که آینده اکسیژن کمتری داریم یعنی هزاران سال دیگر و این شاید زنگ خطری باشد و شاید انگیزه این تحقیق بالا
مرسی از مطالب بی نظیرتان
اسفند ۴م, ۱۳۸۵