دانش آموزان در نوشته های خود از زبان پیام فوری استفاده میکنند
بیش از یک دهه از پدیدار شدن “زبان پیام فوری” یا “زبان IM” میگذرد.
یک دبیر دبیرستان به نام جولیا اوستین (Julia Austin) متوجه شد که نسل جدیدی از غلطهای املایی وارد تکالیف نوشتاری - املا، انشا و مقالات - شاگردان شده است.
البته این دانش آموزان همچنان مرتکب اشتباهات کلاسیک نوشتاری میشوند، اما ورود کلماتی چون b۴=before، ur=you are، ۲=too و مانند اینها از روند رو به افزایشی
برخوردار است، کلماتی که برای بزرگسالان تقریبا نامفهوم اما جزئی از زبان نوشتاری روزانه نوجوانان امروز هستند.
بیش از یک دهه از پدیدار شدن “زبان پیام فوری” یا “زبان IM” میگذرد. این زبان که به خاطر سرعت، خلاقیت و کوتاهی در نامه های الکترونیک و پیامهای کوتاه بر روی تلفن همراه
به کار میرفته است، اکنون تبدیل به زبان معمول گفتگو، شایعه پراکنی و قرار گذاشتن بین نوجوانان شده است.
اما دبیران و معلمان دوره های راهنمایی و دبیرستان در سراسر آمریکا عقیده دارن که یک روند مشکل آفرین در حال شکل گیری است: این کلمات به قدری در زندگی اجتماعی نوجوانان
معمول شده اند که هجی کردن به طریقه تکنولوژیک! از مقالات، انشا و سایر مواد درسی کتبی سر درآورده است.
خانم اوستین، دبیر ادبیات و دستور زبان در یک دبیرستان ایالت اورلاندو میگوید: “زبان IM به قدری متداول شده است که من تمام مدت در حال آموزش لزوم به کار نبردن آن هستم”.
یک دبیر دیگر به نام ویکی دیویس (Vicki A. Davis) از ایالت جورجیا میگوید که این لغات کوتاه شده را حتی در مقالات مهم پایان ترم دانش آموزان نیز دیده است، به گفته او:
“من جنوبی هستم، اما از اصطلاحات منطقه خود مانند kick the bucket (اصطلاحا به معنای مردن) استفاده نمیکنم زیرا ممکن است کسی معنای آن را نداند، با زبان IM نیز باید چنین
برخوردی داشت.”
یکی از دانش آموزان ۱۴ ساله خانم اوستین میگوید که کلماتی چون wit، da و dat گاهی به جای with، the و that در تکالیف او ظاهر میشوند. ” من در چرکنویس اینطور مینویسم
اما سعی میکنم قبل از پاکنویس و تحویل مطلب اشکالات آن را تصحیح کنم.”
بعضی از معلمین مانند دیوید وارلیک (David Warlick، ۵۴) ساله و نویسنده سه کتاب درباره فناوری در کلاس درس، اعتقاد دارد که این زبان توافقی و رایج باید به شکل یک پدیده و
شایسته ستایش در نظر گرفته شود. به گفته او، معلمین باید دانش آموزان را به خاطر ابداع زبانی جدید که برای مکاتبه در عصر تکنولوژیک ما بسیار مناسب است، تشویق کنند.
البته بسیاری از این دانش آموزان این شیوه نگارش را در دوران کالج و دانشگاه ترک میکنند. لری بیسون (Larry Beason) سرپرست نگارش دانشجویان سال اول، میگوید:
“بعضی از دانشجویان من ممکن است همان بچه ای که ابداع کننده لغاتی به زبان IM بوده باشند، اما بیشتر آنان متوجه شده اند که با ورود به کالج باید روش هجی دوران نوجوانی خود را
ترک کنند.”
