به گفته دیرین شناسان آرژانتینی و برزیلی، این دایناسور که بلندی قد آن حداقل ۳۲ متر ارزیابی شده است، یکی از بلندترین دایناسورهایی است که تا کنون کشف شده اند.

بررسی استوانهای این جانور نشان میدهد که صاحب آن توسط دایناسورهای گوشتخوار شکار و خورده شده است.
از سال ۲۰۰۰ که اولین فسیل در این محل یافته شد، این مکان حفاری شده در آرژانتین مجموعه متنوعی از بقایای گونه های مختلف جانوری باستانی را در اختیار محققین قرار داده است.

با توجه به ساختار منحصر به فرد گردن این دایناسور، به نظر میرسد اسکلتی که در پاتاگونیا یافته شده متعلق به گونه ای باشد که پیش از این ناشناخته بوده است.

نام این جانور فو-تا-لانگ- کو- زور- اوس (foo-ta-long-koh-sohr-us) تلفظ میشود، برگرفته از کلمه ای سرپوستی به معنای “رئیس غول آسای مارمولکها” است و دوکی (dukei) ، به نشانه کمپانی انرژی دوک آرژانتین (Duke Energy Argentina) به دنبال نام این گونه آمده است، زیرا این کمپانی سرمایه گذار حفاری این بقایا بوده است.

“چیزی خارق العاده”
به گفته خورخه کالوو (Jorge Calvo) سرپرست مرکز دیرین شناسی دانشگاه ملی کوماهو (Comahue) در آرژانتین :” این یکی از بزرگترین دایناسورهای جهان و یکی از کاملترین غولهای موجود است”
به نظر میرسد که بقایای دایناسور به داخل رودخانه کشیده شده باشد و با ایجاد مانعی در میان آب، موجب باقی ماندن جانوران آبزی و گیاهانی در محل شده که اکنون فسیل آنها توسط دانشمندان یافته میشود.

از زمان کشف اولین استخوانها در سواحل دریاچه باریالز (Barreales) در استان نوکن (Neuquen) آرژانتین در سال ۲۰۰۰، دیرین شناسان موفق شده اند گردن، قسمت پشت، لگن و اولین مهره دم دایناسور را از زیر خاک خارج کنند.

به گفته الکساندر کلنر (Alexander Kellner)، محقق موزه ملی ریودوژانیرو :”این از جمله بزرگترین دایناسورهای یافته شده بوده و به نسبت اندازه اش، کاملترین آنها به شمار میرود.

فقط میتوانم بگویم تراکم فسیلهای برگ و ماهی و همچنین دایناسورهای دیگر در اطراف این جانور، چیزی خارق العاده است. یافته شدن گیاهان و دایناسورها در کنار هم به شدت نادر است. از نظر ما این محل درست مانند یک دنیای گمشده (با اشاره به پارک ژوراسیک) به نظر میرسد.”
به گفته محققین، این اکوسیستم فسیل شده نشان دهنده آب و هوای گرم و مرطوب پاتاگونیا در آن دوره است که در اواخر دوره کرتاسه دارای جنگلهای فراوان بوده است.

در حال حاضر این ناحیه استپ مانند و تقریبا خالی از پوشش گیاهی است.