سطح آگاهی هر روبات، به صاحب وی بستگی خواهد داشت و افراد خواهند توانست یک رفیق یا همسر مطابق با خواسته های خود تهیه کنند.

به گفته دیوید لوی David Levy یک محقق بریتانیایی هوش مصنوعی، روباتها با امکان برقرار کردن گفتگوی هوشمندانه، ابراز احساسات و پاسخدهی به احساسات و عواطف انسانها- تا جایی شبیه به انسان خواهند شد که بیشتر به یک نژاد جدید انسان میمانند.

او میگوید که در این زمان خبری از حرکات مقطع و صدای مصنوعی معروفی که معمولا از روباتها انتظار داریم، نخواهد بود. روباتها ماشینهایی انسان مانند خواهند بود که انسانها عاشق آنها شده، دوست و یاور و حتی همسر آنان میشوند.

ممکن است این گفته مانند داستانهای علمی تخیلی به نظر برسد، اما لوی میگوید که این امری است که نوع بشر در طی چند دهه اخیر مدام به سوی آن حرکت کرده است.

لوی، که استاد بین المللی شطرنج نیز هست و سالهاست که به ساخت بازیهای شطرنج کامپیوتری اشتغال دارد، میگوید: “روباتها کار خود را در کارخانجات خودروسازی آغاز کردند. جایی که در آن هیچ برخورد شخصی وجود نداشت. سپس افرادی دست به ساختن روباتهای نامه پخش کن و سپس سگهای روباتیک زدند و امروزه روباتهایی برای مراقبت از سالمندان ساخته میشوند. در طی ۲۰ سال گذشته، ما به سمت روباتهایی رفته ایم که ارتباط بیشتری با انسان داشته باشند و این مسیر به سوی رابطه ای احساسی تر حرکت خواهد کرد، رابطه ای محبت آمیز و دارای انگیزه های جنسی.”

به عقیده لوی، برقراری رابطه جنسی میان انسان و روبات ممکن است بسیار سریعتر از آنچه تصور میشود، یعنی حدود ۵ سال آینده، به وقوع بپیوندد.

ساختن چنین روباتی بسیار ساده تر از روباتی خواهد بود که بتواند رفیق خوبی باشد. به گفته لوی بزرگترین پیشرفت در علم روباتیک این خواهد بود که یک روبات بتواند یک گفتگوی جذاب را پیگیری کرده و ادامه دهد، خودآگاه بوده و تواناییهای احساسی داشته باشد.

” از همین حالا افرادی هستند که موفق شده اند روباتهایی دارای هویت و مدلهایی از احساسات انسانی، اما در حد بسیار خام، بسازند. این بخش از جمله قسمتهای مشکلتر این روند است…گفتگوی میان انسان/روبات از دهه ۱۹۵۰، توجه بسیاری از محققین را به خود جلب کرده است اما پیشرفت آن در طی این ۵۰ سال، آنقدر که انتظار میرود نبوده است. اما امروزه کامپیوترها بسیار قدرتمندتر از گذشته هستند و حافظه آنها بسیار بهتر است…بنابراین ما بالاخره شاهد نرم افزاری خواهیم بود که بتواند گفتگویی جذاب و هوشمندانه را دنبال کند. اینکه هر دو طرف گفتگو از صحبت با یکدیگر خوشنود باشند، امر بسیار مهمی است.”

بنابر ارزیابی لویف روباتها در طی ۱۵ سال آینده خواهند توانست گفتگویی را- نه در حد افرادی با تحصیلات عالی، اما جذاب- دنبال کنند. البته او انتظار دارد که در ۲۰ تا ۳۰ سال آینده آنها قادر به گفتگوی پیچیده و سطح بالا نیز باشند.

او عقیده دارد که سطح آگاهی هر روبات، به صاحب وی بستگی خواهد داشت و افراد خواهند توانست یک رفیق یا همراه سفارشی و مطابق با خواسته های خود تهیه کنند، که میتواند دوستی علاقمند به هنر یا سفر و یا یک همسر باشد.

او افزود: ” در آن زمان شخصیتهای مختلف و موارد مختلف علاقه و عدم علاقه در میان روباتها وجود خواهد داشت. هنگامی که میواهید روبات خود را خریداری کنید، میتوانید شخصیتی که میل دارید را برایش انتخاب کنید. درست مانند اینکه کالایی را سفارش دهید. احساساتش چگونه برنامه ریزی شده باشد؟ ظاهرش چطور باشد؟ اندازه و رنگ مویش چه باشد، صدایش چه حالتی داشته باشد؟ احساساتی، شوخ طبع یا جدی باشد؟

“شما میتوانید روباتی را انتخاب کنید که در ۴۰% موارد شوخ طبع و در ۶۰% موارد جدی باشد. اگر از اینکه روبتتان تمام مدت شوخی میکند خسته شوید، کافی است یک نرم افزار جدید روی آن دانلود کرده یا تنظیماتش را تغییر دهید. شما قادر به تغییر شخصیت، علایق و سطح دانش و آگاهی روبات خود خواهید بود. اگر خوره فیلم باشید میتوانید روباتی با دانشی فراوان در زمینه سینما سفارش دهید.”

لوی عقیده دارد که داشتن رفقای روبات از مزایای اجتماعی بسیاری برخوردار است. مردم میتوانند از این طریق گروه دوستان خود را گسترش دهند، افراد خجالتی یا تنها نیز میتوانند از مصاحبتی که فاقد آن بوده اند، برخوردار شوند.

اما آیا این روباتها، در بین گپ دوستانه و تماشای فیلم با رفقای انسان خود، وقت آزادی دارند تا برای خود هم زندگی کنند؟

لوی میگوید که وقوع این امر در سال ۲۰۵۰ ممکن نیست، اما امکان آن در آغاز صده بعدی میتواند وجود داشته باشد.” احتمالا در ابتدا روباتها به جای اینکه زندگی خود را داشته باشند، در گوشه خانه شما مینشینند و منتظر میمانند تا برای حرکت بعدی تصمیم بگیرید. به هرحال در این بازه زمانی، روباتها وقتی به آنها نیاز داریم و به شکلی که میخواهیم آماده خواهند بود.

البته این به آن معنا نیست که روباتها نمیتوانند به یکی از اعضای خانواده تبدیل شوند.
از نظر لوی “تصور نمیکنم که تا اواسط قرن حاضر، تفاوت میان روباتها و انسان یش از تفاوت مردم شهری با شهر دیگر باشد. مردم از اینکه متوجه شوند روباتها نیز دارای احساساتی چون ما بوده و میتوانند نسبت به احساسات و نیازهای ما حساس باشند، متعجب خواهند شد.”

پس محققین برای رساندن علم روباتیک به این درجه، به چه چیزی نیاز دارند؟
بنابه گفته لوی، آنها در ابتدا به سخت افزارهای کامپیوتری بسیار قدرتمندتری نیاز خواهند داشت که بتواند برنامه های کاربردی پیچیده و پر محاسبه را اداره کرده و تواناییهای محاوره ای ، هوش مصنوعی پیشرفته و احساسات را اجرا نماید.

به محض فراهم شدن نیازهای سخت افزاری و نرم افزاری، دانش روباتیک برای جهش سریع به زمان بسیار اندکی نیاز خواهد داشت.