فرض کنید دانشمندان می توانستند با ماده ای خاطرات مشخصی را از مغز شما پاک کنند، آنگاه شما می توانستید یک ترس مزمن، یک فقدان روحی یا عادت بد خود را فراموش کنید.

محققان در بروکلین توانسته اند شاهکار جدیدی را به اتمام رسانند. یک دوز داروی آزمایشی به نواحی حیاتی مغز که خاطرات مشخصی را نگهداری می کنند فرستاده می شود. در این بخشها خاطرات مربوط به روابط عاطفی، دانستنیهای سه بعدی و مهارتهای حرکتی نگهداری می شود.

داروی مذکور فعالیت ماده ای را که مغز ظاهرا برای نگهداری اطلاعات فراگیری شده اش نیاز دارد، متوقف می کند. اگر این آزمایش پیشرفت یابد، می توان جلوی زوال عقل و سایر مشکلات حافظه ای را گرفت.

تابحال آزمایشها تنها بروی حیوانات انجام پذیرفته است. اما دانشمندان می گویند این بخش از سیستم حافظه احتمالاً می تواند عیناً در انسان نیز پاسخ دهد.

هنرمندان و نویسندگان جریان اکتشاف هویت و هوشیاری و حافظه را سالها با آثارشان هدایت کرده اند. دانشمندان می توانند انسان را به ماه، سفینه ها را به زحل و زیردریایی ها را به کف اقیانوس بفرستند، اما مهمترین ابزار بشر که برای چنین شاهکارهایی لازم است یعنی مغز، کاملا برای آنها تاریک و وسیع و بی انتها و رمزآلود است.

میلیون ها نفر از مردم ممکن است وسوسه شوند تا خاطرات بسیار دردآورشان را پاک کنند. اما اگر در این میان بخش دیگری از خاطرات مهم شخصیت خود را که به گونه ای مرتبط بوده است نیز از دست دهند چه؟ آیا روش درمانی که برای عادت اکتسابی اعتیاد مفید است، مردم را وسوسه می کند تا بصورت گسترده تری از آن استفاده کنند؟

یکی از محققان در پاسخ می گوید ما در این رابطه مانند کوهپایه یک کوهستان بسیار بزرگ هستیم . امکان ویرایش حافظه فواید بسیار زیادی خواهد داشت و البته با انتقادات اهلاقی فراوانی نیز روبرو خواهد شد.

در این آزمایش مولکولهای بسیاری که هر کدام انواع مختلفی از حافظه را حمل می کنند درگیر خواهند شد و در این میان عمل یادگیری، ذخیره اطلاعات و بازیابی آنها نیز بهبود می یابد.

www.nytimes.com