رفتارها و گفتارهای هنگام سال تحویل و روز نوروز، به باور عامیانه، می تواند اثری خوب یا بد برای تمام روزهای سال داشته باشد. این باورها که بیشتر جنبه خرافی دارند در واقع بیشتر با ایجاد حس مثبت اندیشی و خوش بینی به نوعی موجب موفقیت می شوند.

- کسی که در هنگام سال تحویل و روز نوروز لباس نو بـپوشد، تمام سال از کارش خرسند خواهد بود.

- موقع سال تحویل از اندوه و غم فرار کنید، تا تمام سال غم و اندوه از شما دور باشد.

- روز نوروز دوا نخورید بد یمن است.

- هر کس در بامداد نوروز، پـیش از آنکه سخن گوید، کمی شکر بچشد و با روغن زیتون تن خود را چرب کند، در همهً سال از بلاها سالم خواهد ماند.

- هر کس بامداد نوروز، پـیش از آنکه سخن گوید، سه مرتبه عسل بچشد و سه پاره موم دود کند از هر دردی شفا یاید.

- کسانی که مرده اند، سالی یکبار، هنگام نوروز، " فروهر " آنها به خانه بر می گردد. پس باید خانه را تمیز، چراغ را روشن و ( با سوزاندن کندر و عود ) خوش بوی کرد.

- کسی که روز نوروز گریه کند، تا پایان سال اندوه او را رها نمی کند.

- روز نوروز باید یک نفر " خوش قدم " اول وارد خانه شود. زنان خوش قدم نیستـند.

- اگر قصد مسافرت دارید پـیش از سیزده سفر نکنید. روز چهاردهم سفر کردن خیر است.

- روز سیزده کار کردن نحس است.


سیزدهمین روز سال نو سیزده بدر است و بنا بر اعتقاد برخی جوانهای قدیم و بسیاری از جوانهای جدید به دلیل نحسی عدد سیزده باید این روز را به بیرون از خانه رفت در پارك یا دشتی نشست و نحسی این روز را بیرون انداخت. رسم بر این است که در این روز دخترهای دم بخت سبزه های هفت سین را كه ممكن است از بس گره خورده كره ای شكل شده باشد و به احتمال بیشتر با گره پسرهای دم بخت هم قاطی شده دم رودخانه یا وسط دشت میندازند تا به اصطلاح سیزده شان بدر شود یا به عبارتی گره بختشان باز شده و سال بعد سیزده بدر را با همسرهای خودشان بیرون بروند.

اما این در واقع شكلی است كه سیزده بدر این سالها به خود گرفته و در واقع قبلا فلسفه سیزده بدر اینطور نبوده است. روز سیزدهم فروردین روز تیر در تقویم ایرانیان است. ایرانیان برای اینكه آن سال برایشان سالی پر باران باشد از خانه های خود بیرون می رفتند تا در فضای باز یا در كنار رود خانه از ستاره تیشتر یا به عبارتی تیر درخواست باران نمایند .

می ستایم ستاره رایومند و شكوهمند تیشتر را آن اورنده ابهای پاك را. تیر یشت

در واقع این سنت هنوز بطور كامل فراموش نشده است و در بسیاری از شهرها یا روستاهای ایران مردم در زمان كمی باران مراسمی از این قبیل را كه اغلب با شادی و پایكوبی همراه شده را انجام می دهند از جمله در شهر انارك در نزدیكی نائین خری را مزین می كنند و با شادی از تپه ها پایین می اورند سپس تا پایان شب دف میزنند و آواز می خوانند و بسیاری از قدیمی تر های این شهر اعتقاد دارند كه در این زمان باران شروع به باریدن میكند.

سال نو مبارک، به امید آنکه سال خوشی در انتظار همه باشد ...


از سحر شهاب و الیکا بقایی

ارسال

چاپ

XML

OYAX