تشکیلات دولتی توسعه نخیل (Nakheel) در حال ساختن سه جزیره به شکل نخل است. یکی از آنها با جزایر کوچک دیگر محاصره شده که در مجموع یک شعر عربی را ساخته اند و یک گروه چهارمی شامل 300 جزیره هم هست که به شکل نقشه جهان در خواهند آمد.

شعار وب سایت نخیل این است: "مکانی بی نقص برای دور شدن از دنیا" و این شعار با تصاویری از جزایر سبز و سواحل سفید رنگ آنها کامل شده است. این جزایر با بودجه ای 20 بیلیون دلاری در حال ساخته شدن هستند.

تجمل خانه ها و مکان دنج جزیره بسیاری از اشخاص سرشناس را به سوی خود کشانده است. دیوید بکام (David Beckham) فوتبالیست مشهور انگلیسی از جمله اولین افرادی است که یک ویلا در این جزیره پیش خرید کرده است.

دوبی که یکی از هفت ایالت نیمه خود مختار امارات متحده عربی است، مرکز تجاری اصلی در منطقه خلیج فارس به شمار میرود و با تقویت فراوان صنعت توریسم، از حالا برای زمانی که درآمد نفتی اش کاهش خواهد یافت مشغول برنامه ریزی است. اما طرفداران محیط زیست میگویند که این توسعه جدید (جزایر مصنوعی) عوارض سنگینی را بر اکوسیستم تحمیل کرده اند.

تنها ساحل مرجانی شناخته شده در دوبی، در طی این عملیات از بین رفته است، آشیانه های ساحلی لاکپشتهای دریایی ویران شده اند، جریانهای طبیعی آب تغییر مسیر داده اند و گل و لای حاصل از کار، آبهای شفاف و شیشه ای را به شکل لجن زار درآورده است.

فردریک لاونی (Frederic Launay) سرپرست دفتر پشتیبانی از حیات وحش جهان در دوبی میگوید :

"این کار، به خصوص در محل ایجاد اولین جزیره، برای محیط زیست طبیعی دوبی بسیار زیان آور بود. اتفاقی که افتاده شرم آور است زیرا آنجا یک مکان طبیعی بسیار عالی بود و تا مدتی امکان حفاظت و بازگشت به حالت اولیه وجود داشت و هنوز چیزی از سرمایه طبیعی باقی مانده بود تا با آن بتوان به جایی رسید. اما آن فرصت از دست رفت و اکنون ما تنها میتوانیم از ترمیم و تسکین صحبت کنیم"

چگونه مرجانها را به رشد واداریم؟
دوبی که روزی یک مرکز تجاری بسیار کوچک بود، میخواهد با جذب ارز و سرمایه گذاری خارجی به شرایط اقتصادی برسد که بتواند خود را در زمان لازم از وابستگی به ذخایر نفتی که به سرعت درحال اتمام است، رها کند.

این شهر آسمان خراشهای مدرن، که فاقد هرگونه جاذبه تاریخی، طبیعی یا مذهبی است، میخواهد مطمئن باشد که 1.4 میلیون نفر ساکن و بیش از پنج میلیون توریست آن، هرچه میخواهند در آنجا پیدا کنند! و این هدف، دوبی را به زمین بازی معماران و مهندسین مبدل کرده است.

"من در این تکنولوژی هیچ ایرادی نمیبینم. ما زمانی که این کار را در ابعاد بسیار بسیار وسیعتر انجام دادیم، باید منتظر نتیجه شویم. منظور من از ابعاد بزرگ، ابعادی غول آسا است."

علاوه بر تمام اینها، بقایای دو هواپیمای جنگی، چند جمبو جت و هفت کرجی به اعماق دریا برده شده اند تا برای غواصان یک پارک زیر دریایی موضوع دار به وجود بیاورد. و نخیل معتقد است که گل و لای ناشی از این عملیات بالاخره نشست خواهد کرد و آب صاف خواهد شد.

لاونی میگوید که کوششهای انجام شده برای ترمیم محیط خوب هستند اما چیزی نیستند که طرفداران حفظ و نگهداری محیط زیست را راضی نگهدارند. متاسفانه مقامات امارات در امر بررسی عواقب این پروژه موفق نبوده اند.

ایجاد زندگی
سلطان بن سلیم (Sultan bin Sulayem) ، مدیر پروژه نخیل میگوید که این پروژه خود، موجب پیدایش یک اکوسیستم خواهد شد. " ته دریای دوبی مانند یک بیابان است. من معمولا در آنجا غواصی میکردم و در واقع مقدار قابل توجهی از مرجان در آنجا ندیدم. فقط چند صخره محدود، باقی آن تماما صاف و شنی بود و هیچ نشانی از زندگی یا محل مناسبی برای ماهی ها در آن دیده نمیشد."

"لاکپشت ها هم تنها در جزایر دور افتاده به استراحت میپردازند و ما قصد داریم در زمان بازگشت آنها به این محل، برای سکونت طبیعی آنها یک جزیره بسازیم."

بن سلیم اضافه کرد که ساخت این جزایر که از نظر بسیاری از اهالی دوبی بیش از حد نمایشی هستند، بسیار لازم است زیرا تنها ذره ای از ساحل خلیج فارس به عمارات تعلق دارد.

" هنگامی که این پروژه تمام شود، ما به جای 60 کیلومتر، 1200 کیلومتر ساحل خواهیم داشت."

بنا به گفته وی، برای پروژه نخیل 1.65 بیلیون متر مکعب ماسه و 87 میلیون تن صخره جا به جا شده است و برای تکمیل آن باید 1 بیلیون تن صخره بخ محل آورده شود.

اولین پروژه نخیل، نخل جمیرا خواهد بود که با وجود دیر کردها و شایعات مبنی بر غرق شدن آن، به زودی به بهره برداری خواهد رسید. در حال حاضر عملیات ساختمان سازی بر روی آن اجرا میشود و اولین ساکنان آن، در سال آینده به این جزیره نقل مکان خواهند کرد.

ارسال

چاپ

XML

OYAX