Statue of Liberty

موقعیت این مجسمه طوری است که به کسانی که از آب وارد آمریکا (نیویورک) می شوند، خوش آمد گویی می کند.

این مجسمه مسی را فرانسویها در روز ۲۸ اکتبر سال ۱۸۸۶ به ایلات متحده آمریکا اهدا کردند تا دوستی این دو ملت را ثابت کنند. مجسمه ساز این اثر، فردرید آوگوسته بارتولدی (Frédéric Auguste Bartholdi) و گوستاو آیفل (Gustav Eiffel)- مجسمه ساز برج آیفل در شهر پاریس بودند. مجسمه آزادی به عنوان یکی از نشانه های ایالات متحده بشمار می رود.

جزیره آزادی با بندرگاه نیویورک ۲.۶ کیلومتر فاصله دارد. این جزیره تا پیش از سال ۱۶۵۶ بنام جزیره بدلو (Bedloe’s Island) شناخته می شد. مجسمه آزادی، مجسمه خانمی است که مشعلی را به دست راست خود گرفته و با دست چپ خود نیز لوحی را نگه داشته است. مشعل نشانه روشنایی و آزادی است و لوح نیز نشانه لوح چهارم جولای ۱۷۷۶ است که بیانیه استقلال آمریکا در آن گنجانده شده است.

ارتفاع کلی این مجسمه از سطح تا نوک مشعل آن (به همراه پایه و تاسیسات)، ۹۳ متر است. در حالی که خود مجسمه دارای ارتفاع ۴۶ متری می باشد. جنس این مجسمه از مس و وزن آن حدود ۲۲۰ تن است.

داخل مجسمه

در قسمت پایه و ستونی این مجسمه، موزه ای وجود دارد که تاریخچه این مجسمه را ارایه می دهد. قبل از سال ۱۹۱۶، نرده بانی در دست راست مجسمه آزادی وجود داشت که دسترسی عموم به درون مشعل را مهیا می ساخت، اما بعد از آن دسترسی عموم به این قسمت حذف شد، چون در قسمت مشعل تجهیزات روشنایی و نور افکنهایی قرار گرفتند. یکی از مهمترین آثاری که در موزه این مجسمه وجود دارد، شعر The New Colossus از اما لازاروس (Emma Lazarus) شاعره قرن نوزدهم است که این شعر او برنده جایزه New York World در سال ۱۹۰۳ – ۲۰ سال بعد از فوت او شد.

در قسمت تاج این مجسمه بیست و پنج پنجره وجود دارد که نمای بیرونی از طریق آنها قابل رویت است.

۲۸ اکتبر ۲۰۰۶ این مجسمه ۱۲۰ ساله خواهد شد.

بازسازی و مرمت

در سال ۱۹۸۴، ایالات متحده شروع به بازسازی کلی و اساسی این مجسمه کرد و پس از مرمت آنرا به عنوان یکی از مکانهای میراثی جهان به ثبت رساند. پنجم جولای ۱۹۸۶ بازدید از این مجسمه مجددا برای عموم آزاد شد.

اما پس از واقعه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ بازدید از آن ممنوع شد، تا سوم آگوست ۲۰۰۴ که بازدید برای عموم دوباره آزاد شد.